Henüz 1,5-2 yaşlarındayken kulağıma dinletilen Guns N' Roses'ı doğal olarak hatırlayamıyorum. Ancak 1993'lerin sonlarına gelirken, MTV'de onları dinlemeye başladıktan sonra gerçekten bu elemanlara nasıl kapıldığımı şık bir şekilde hatırlıyorum. Genç adam, 7 yaşındaki çocukluk ruhu ile Axl'ın sahnedeki asi tavırlar eşliğinde söylediği şarkıları süslü hale getirmesinden memnundu. Hatta gitar seslerinin Slash'in silindir şapkasından döküldüğünü hayal ederdi. O senelerde tüm Dünya'yı kasıp kavuran bu abilerimizin hayranı olmuştum ve daha fazlasını aramaya başlamıştım. İşte o zaman evrenin bana sürekli hazineler sunarak beni bir Guns N' Roses hayranına dönüştürüp komplo kurmuş olduğunu farketmemiştim. Bu hazinelerden biri de 1992'de, bugünden tam 34 sene önce MTV backstage/Tokyo 92 kayıtlarıydı.
 |
| görsel kaynağı: bbc.co.uk |
Bu beni daha geniş bir Guns N' Roses dünyasıyla tanıştırdı. Doğal olarak ilk takıldığım kısım Appetite for Destruction olmuştu. Ben doğduktan 1 sene sonra çıkan bu albümün halen daha sert ve canlı durması bana çok ilginç gelir. Ardından Use Your Illusion, eski röportajlar, konser görüntüleri derken sadece şarkılarını dinlemediğimi farketmiştim. Bu adamlar günümüzün Midgard'ında birer devlerdi! Eski backstage görüntüleri ve özellikle 2016 yapımı ''Dünyanın en tehlikeli grubu: Guns N' Roses'' belgeseli ile MTV prodüktörleri coşuyordu, coşturuyordu. Bu belgeseli izlediğim de grubun dağınık ancak marjinal bir serserilik hissinide anlayabilmiştim.
Eğer şu güne kadar herhangi bir Guns N' Roses belgeseli izlemediyseniz bir göz atabilirsiniz. 2016'daki belgeselleri her zaman en sevdiğim belgesel olarak kalacak ve bu adamlara olan ilgimin uyanışında önemli bir rol oynayacak.
'Günümüz Midgard'ında devler' diyorsan kesinlikle dinlenir. Belgeseli de izleyeceğim😊
YanıtlaSilAlpirik ben videoyu açamıyorum yalnız, bende mi sorun var🙃
Dinle ve izle Cherry ;) Bir daha dener misin video için.
SilTamam şu an açılıyor Alpirik😊 yarın hem dinleyeceğim, hem izleyeceğim. Yazarım düşüncelerimi mutlaka😊
SilDaha dün November rain’i dinlerken ve 14-15 yaşlarıma ışınlanırken benzer hislerden geçtim yahu….
YanıtlaSilAynı his, notalar girince insanın yaşı yerine ruhu 14-15 oluyor sanki ;)
SilDon't Cry şarkısını ben çok severim.Belgeselini daha önce hiç izlememiştim az önce bitti bayağı uzunmuş:) ne kadar güzel yıllarmış
YanıtlaSilDont cry'ın yeri bende de ayrıdır Cerenimo, o dönemin atmosferini ve dağınık büyüleyici ruhunu yakalamışsın hanımefendim ;)
SilWelcome to the jungle dinledim. Böyle bir ormana gitmem abi ben :)
YanıtlaSilAHAHAHA o ormana girince zaten çıkamıyorsun Cem, ben senelerdir o ormanda yüzüyorum. Axl bağırıyor, Slash gitar çalıyor, normal bir orman değil orası.
SilLinda Perry'e benzer bir ses bırakıyorum buraya Alp. Eğer Axl Rose'un kadın versiyonu varsa da o Linda Perry'dir.
YanıtlaSilBuna katılıyore Melda, Linda'nın vokaldeki vahşiliği dişi bir Axl. Ve hatırlattığın için müteşekkirim efenim, zira Whats up şu anda harika gider ;)
SilSizin müzik gurmeliğiniz doğuştanmış demek ki :)
YanıtlaSilMüzik biraz da böyle bir yolculuk cadı. Bir grup başka bir gruba, o da başka bir gruba götürüyor insanı ;)
SilGidip baktım bi, değişmiş mi diye. Değişmemiş, "Child O'Mine" dinledim, iyi geldi. Oradan bir çello hastası olarak "Apocalyptica" düstü aklıma. Aşırı severdim. Halen severim :) Keyifli bir yazıydı, ellerine sağlık Alpi. 😉
YanıtlaSilWao Zeugma! Apocalyptica demek. I dont care efsane oldu, kulağıma şu anda hatırlattın açıp dinliyore sevgili hanımefendim ;) teşekkür ederim. Sweet child o'mine şarkısı hiç eskimez, eski tat, eski huzur.
SilAxl bana emanet edildi! :)) Aklıma bu geldi. Bilim bunu açıklayamaz.
YanıtlaSilFakat öyle ;)
SilÇok severim, grubu da konser kaydı izlemeyi de ,ve neden hep Tokyo konserleri efsane oluyor yahu.
YanıtlaSilÇünkü Tokyo'dakiler backstage'de kablosu taşıyan ekipten oluyor otomatik olarak ;)
SilSweet Child O'Mine en sevdiklerimden :)) Eski filmlerin huzur veren sarı renkli bir girişi olurdu, bu şarkıyı dinlerken güzel bir filmin başındaki o tatlı nostaljik hisler uyanır içimde :)
YanıtlaSilDaim olsun hissettiğin Merve, Sweet child o mine benim efsanemdir ;)
Sil