Her şey değişir Guns N' Roses asla değişmez!

Henüz 1,5-2 yaşlarındayken kulağıma dinletilen Guns N' Roses'ı doğal olarak hatırlayamıyorum. Ancak 1993'lerin sonlarına gelirken, MTV'de onları dinlemeye başladıktan sonra gerçekten bu elemanlara nasıl kapıldığımı şık bir şekilde hatırlıyorum. Genç adam, 7 yaşındaki çocukluk ruhu ile Axl'ın sahnedeki asi tavırlar eşliğinde söylediği şarkıları süslü hale getirmesinden memnundu. Hatta gitar seslerinin Slash'in silindir şapkasından döküldüğünü hayal ederdi. O senelerde tüm Dünya'yı kasıp kavuran bu abilerimizin hayranı olmuştum ve daha fazlasını aramaya başlamıştım. İşte o zaman evrenin bana sürekli hazineler sunarak beni bir Guns N' Roses hayranına dönüştürüp komplo kurmuş olduğunu farketmemiştim. Bu hazinelerden biri de 1992'de, bugünden tam 34 sene önce MTV backstage/Tokyo 92 kayıtlarıydı.

görsel kaynağı: bbc.co.uk

Bu beni daha geniş bir Guns N' Roses dünyasıyla tanıştırdı. Doğal olarak ilk takıldığım kısım Appetite for Destruction olmuştu. Ben doğduktan 1 sene sonra çıkan bu albümün halen daha sert ve canlı durması bana çok ilginç gelir. Ardından Use Your Illusion, eski röportajlar, konser görüntüleri derken sadece şarkılarını dinlemediğimi farketmiştim. Bu adamlar günümüzün Midgard'ında birer devlerdi! Eski backstage görüntüleri ve özellikle 2016 yapımı ''Dünyanın en tehlikeli grubu: Guns N' Roses'' belgeseli ile MTV prodüktörleri coşuyordu, coşturuyordu. Bu belgeseli izlediğim de grubun dağınık ancak marjinal bir serserilik hissinide anlayabilmiştim. 

Eğer şu güne kadar herhangi bir Guns N' Roses belgeseli izlemediyseniz bir göz atabilirsiniz. 2016'daki belgeselleri her zaman en sevdiğim belgesel olarak kalacak ve bu adamlara olan ilgimin uyanışında önemli bir rol oynayacak. 

Dalın gari; The Most Dangerous Band in the World: The Story of Guns N' Roses (2016)