Bayramda gelirsen pont du nord içebilirsin.

Dün gece uykumdan uyandıktan sonra mutfağa su içmeye gittim. Evin içi tamamen sessizdi, yalnızca buzdolabının sesi vardı. Birkaç saniye boyunca nerede olduğumu anlamaya çalıştım. Genelde su içerken gece mutfakta duran tek bir mandalinanın bile evi dolu hissettirmesini düşünürdüm ve bu sefer farklıydı. Bu kadar yoğunluktan sonra bu sakinlik bana göre değildi. Hayat gerçekten enteresan bir şey. İnsan günlerce toplantılarda, kalabalık caddelerde, havaalanlarında sürükleniyor, sonra bir anda kendi mutfağında duran bir bardak suyla baş başa kalıyor.  

Bayram'a yaklaşıyoruz değil mi? Ben bayram ziyaretlerini sevmiyorum ancak bunun yanında annemin taktikleri farklıdır. Ziyarete gitmem için bana çeşitli sekanslarda bulunur. İş gezisinden yorgun döndüğümü bildiği için direkt gel diyemiyor ahah. Onun yerine, bayramda gelirsen pont du nord içebilirsin diye mesaj göndermiş vatsaptan. Bu yalnızca şarap önerisi değil tabii, bunun altında katmanlar var. Önce içecek gösteriliyor, sonra rahat bir otam hissi veriliyor, finalinde ise mutlaka gelmelisin'i masaya bırakıyor. Ulan sanki ben gitmezsem evde herkes nöbetleşe pont du nord tüketmek zorunda kalacak. 

Sofia-Belgrad postunu hazırlayacaktım ancak uğraşmak istemedim, sonra hazırlarım. Sofia her zamanki Sofia. Sokakları, caddeleri sakin. Belgrad her zamanki gibi fantastik.

Evime ve yatağıma en güzelinden saygı bırakıyorum, onlar beni ben onları çok özlemişiz. Komşu Hanım'a patili dostlar için tüm mamaları bırakmıştım, sağolsun her evde olmayışımda ilgileniyor. Dişi kedilerin bebişleri olmuştu, onlar da bayağı büyümüşler. Sanırım bir haftasonu onlar için zincir şekilde kedi evleri yapmam gerekecek.

Şu kısacık hayatta.

İlhan İrem - Boşver Arkadaş